Hallo lieve mensen in Nederland,

Wat gaat de tijd snel, te snel als je het mij vraagt! De laatste 2 weken van ons avontuur zijn ingegaan en dat betekent dat we aan onze rondreis zijn begonnen. Op dit moment liggen we bij het zwembad in het mole national park waar we vanmorgen een walk safari hebben gedaan en ook echt olifanten hebben gezien, en nu wachten tot 15:30 om een jeep safari te doen! Dus een mooie gelegenheid om dan maar even mijn blog te schrijven want ik heb nog genoeg te vertellen! Omdat ik nog van zo'n 5 weken moet schrijven ga ik dat niet redden om dat allemaal zo uitgebreid als eerst te doen, dus zal het bij de hoogtepunten houden!

Stage is afgerond!
Na 12weken vol plezier te hebben stage gelopen in het Justab hospital heb ik dat afgerond! Iedereen in het ziekenhuis vond het erg jammer dat we klaar waren en natuurlijk willen ze allemaal met ons mee naar Nederland. Ik heb echt 12 weken leuk gewerkt daar in het ziekenhuis en vooral het werk in het laboratorium was erg leuk om te doen en ook vooral heel erg leerzaam! Het was uiteraard anders dan dat we ons het van te voren hadden voorgesteld maar uiteindelijk is het een hele leerzame periode geweest! Als afscheidscadeau hadden we verbandspullen daar achter gelaten en voor het lab wat pennen en handschoenen, die handschoenen zodat ze die ook echt gaan gebruiken en ze voor de komende periode genoeg hebben, hebben we toch nog wat aan de preventie van hiv/aids gedaan!
Ook hebben we ons werk als gezondheidsmederwerker (voorlichting geven) afgerond! Dit hebben we gedaan met een groot voetbaltoernooi waar 4 scholen aan deel namen. Zo wilde we de kinderen op een spelende wijs laten ervaren hoe belangrijk beweging, water drinken, voedzaam voedsel eten en vooral het zijn van een kind is! Kinderen hier komen uit school en worden direct aan het werk gezet! Niets spelen met vriendjes of vriendinnetjes; nee gewoon helpen met wassen, koken etc! Het was een geslaagd toernooi en een goede afsluiting!

Anne haar ouders, zusje en natuurlijk martijn kwamen naar Ghana!
Een week eerder dan mijn ouders kwamen, kwam de familie van Anne! We hadden vrijdags al de moeder van Pauline opgehaald van het vliegveld en zondag stonden wij daar dan om Anne haar familie op te halen! Het weekend was behoorlijk vermoeiend omdat we een nacht slapen hadden overgeslagen en we het erg druk hadden met bij het strand liggen! Het was heel vreemd om bekende door de deuren van het vliegveld in Ghana te zien komen maar natuurlijk wel echt super leuk! Met Anne en haar familie zijn we toen naar kasoa gegaan en konden hun gaan genieten van de tijd samen! Ik moest nog 5dagen wachten totdat ik ook mijn lieve vader, moeder en Jaidy op kon halen; maar die week ging gelukkig heel snel voorbij en voordat ik het wist was het dan vrijdag 20:00!

Mijn lieve pap, mam en Jaidy waren in Ghana!
Vrijdag 20;00 zouden ze landen in Ghana! Omdat Ghana toch Ghana is, en ik afgesproken had met een neef van de familie die me naar het vliegveld zou brengen dat hij me 18:00 op zou komen halen en natuurlijk kwam hij pas om 19:30, was ik dan nog maar net op tijd op het vliegveld! Maar mij hoor je niet klagen want was allang al blij dat hij hun op wilde halen met de auto van de familie, scheelt weer het regelen van een taxi voor een goede prijs! Nou en daar was het eerste geintje al; ik stond heel rustig te wachten in de hal tot ze door de deur zouden komen, word ik op mijn rug getikt; 10 rastamannen die aan het wachten waren op een vriend die uit Italië kwam en ze hadden mij herkent van het strand! Ze vonden me zo zielig daar alleen staan, dat ze besloten om alle 10 lekker knus op mij heen te komen staan.... En het enige wat er door mijn hoofd ging; wat moeten mijn ouders wel niet denken straks.. En ja hoor; daar kwamen ze dan door de deur! Heerlijk om ze te zien en te knuffelen!! Na 11 weken komen ze dan eindelijk een kijkje nemen in mijn leven hier! Maar ojah die rastamannen.. Ik was nog niet uitgeknuffeld of ook hun stonden met hun armen wijd om ze te gaan knuffelen! Ja zo zijn ze hier en het gezicht wat me moeder trok; onbeschrijfbaar!! En direct vroeg ze; ben je me wat vergeten te vertellen??!!!! Met enige angst in de stem werd dit gevraagd! Nee hoor mam, zo zijn ze hier! Met neef dada gingen we opweg naar kasoa om daar in een lodge het eerste nachtje samen door te brengen in Ghana! Ik wilde ze niet diezelfde avond al maar het paleis brengen want in het donker kan je niet de goede indruk krijgen van de plaats! Dus de volgende dag kwam dada ons weer ophalen om naar het paleis te brengen; nouu daar gingen we; met zijn 5e in de auto en ook nog eens 5stuks bagage gingen we! Maar natuurlijk niet voor lang.. Want de politie zag 2blanke meiden voorin de auto zitten dus daar gingen we weer; stoppen en praten alsof je leven ervan afhangt! Maar dat ging niet helpen.. We moesten meekomen naar het bureau! En hoe we daar kwamen; nou zo.. Gewoon midden op de weg omkeren en tegen het verkeer in terug rijden naar jet bureau! Papa is niet snel stil.. Maar nu was ie toch echt stil! Op het bureau wilde ze het rijbewijs van dada niet terug geven en het duurde en duurde maar. Totdat ik dacht; misschien helpt het als ik buiten de auto ga staan, me haren losgooi en lief lach? Het is ongelofelijk maar het hielp! Want al snel riep een andere politieman me bij hem en vroeg wat meer informatie over wie Iris dan toch was.. Toen ie zei dat ik na 11 weken in Ghana toch wel moest weten hoe zulke dingen werken, ben ik naar de baas gelopen en heb ik alle charmes die ik in me heb (ahum.....) nog maar eens getoond en nadat we heb dan toch een kleine geldbijdrage en mijn telefoonnummer hadden gegeven mochten we doorrijden! En nog steeds was papa stil!!! Dan nu toch echt op weg naar mijn familie in het paleis! Eindelijk zouden ze mijn familie ontmoeten! En hoe dat was... Dat horen jullie in de volgende blog!

Wat een heerlijke 2 weken waren dit! Natuurlijk is het eerst onwijs wennen; niet meer je eigen leven leiden en rekening moeten houden met.. Het is weer even omschakelen maar wel heerlijk om samen te zijn! Ook gewoon dat ze mensen buiten mijn familie leren kennen en die nog steeds dagelijks bellen naar mij om te vragen hoe het gaat met mama, de mafiabaas (Peter) en kleine tinkewinkie (Jaidy)! Ja echt onwijs leuk! Maar dan toch na 2 weken moesten we ze weer naar het vliegveld brengen! Maar wel met het idee dat ik ze al bijna weer zie..... Aaaaa als ik dat zeg gaat de tijd echt te snel!!!

Deel 1 van de rondreis!
Woensdags zouden wij beginnen aan onze reis naar het noorden van Ghana! Maandags en dinsdags had ik nog gezellig met de familie doorgebracht, want wat ga ik die missen als ik in Nederland ben! Woensdags zijn we smorgens vertrokken richting Accra om vanuit daar door te gaan naar The volta Region! Daar zouden we de wli waterfalls gaan bekijken! Nou dat tripje heeft ons bijna ons leven gekost! Ik was blij dat ik meerendeel heb geslapen want als ik Anne moet geloven reed ie de hele weg als een imbeciel! Ag, na 5uur hobbelen aangekomen in Hohoe, vanuit daar moesten we in een taxi maarde lodge. Dat was ook weer een trip, want we reden ongeveer 12km over een weg zonder verlichting en zijn onderweg gestopt in The middle of nowhere!! En daar kwam een man naar de taxi lopen die met een zaklamp eens even goed keek wat voor vlees er in de auto zat, gelukkig liep hij weer weg. De lodge was erg goed en heel netjes! Donderdag gingen we dan naar de watervallen! Omdat we van andere hadden gehoord dat het heel mooi was, hadden we er hoge verwachtingen van en waren we ervan overtuigd dat ze het over de upper falls hadden.. Nou we hebben het geweten! De upper falls was namelijk 400km hoog en we moesten 4km, bergopwaarts lopen en niet over een pad.. Nee gewoon optrekken aan de wortels van de bomen en de stenen die er liggen! Echt een enorme klim. En toen de ranger zei dat er veel mensen halverwege afhaken waren we ons nog steeds niet bewust van de keuze die we gemaakt hadden.. Nou ik dacht dat mijn laatste minuten waren ingegaan.. Wat was dat zwaar zeg! Niet normaal!! Maar dan ben je boven en sta je bij de watervallen en dan ben je wel heel trots op wat je hebt bereikt! We hebben daar gezwommen en uitgerust en dan... Shit we moeten natuurlijk ook weer terug! En dat was net zo zwaar als de heenreis. Wat waren we kapot savonds! Ongelofelijk moe waren we maar wel nog steeds trots! De volgende dag zouden we naar Accra gaan en daar een bus nemen naar kumasi. Maar Anne voelde zich al een aantal weken niet lekker en voelde zich nu helemaal slecht. Dus we besloten om een nachtje in Accra te blijven en dan zaterdag onze reis te hervatten. Maar zaterdag ochtend voelde ze zich te slecht dus hadden we besloten om toch maar even naar het ziekenhuis te gaan. Na een aantal uur wachten kwam daar dan de diagnose; een bacteriële darminfectie! Dit betekende dat we niet verder konden reizen totdat ze groen licht kreeg van de dokter. Dinsdag moest ze terug komen voor controle. Dan nog maar een nachtje in Accra en dan terug naar het paleis voor 2 nachten en dan woensdag weer verder met de reis. Smiddags wat op het strand gezeten en savonds ben ik met wat Ghanezen vrienden op stap geweest terwijl Anne wat slaap in aan het halen was van de laatste dagen. Zondag weer terug naar het paleis en dan wachten tot Anne zich beter voelt! Want in een trotro zitten als je je zo slecht voelt; is echt geen pretje!

Deel 2 van de rondreis!
Dinsdag terug naar Accra naar het ziekenhuis, Anne voelde zich wat beter dus vol goede moed naar het ziekenhuis! En gelukkig; alles was goed en het was vertrouwd op onze reis te vervolgen! Dus smiddags uiteraard maar weer even naar het strand geweest en daar wat gegeten, toen nog even wat gedronken bij het lekkerste bakkertje van Accra en dan te bed!
Woensdag om 07;00 zaten we in een super luxe bus opweg naar kumasi! Een bus met een mp4speler, stoelen nog luxer dan in een KLM toestel en een goede airco! Prima, na 4 uur dan in kumasi aangekomen waarnaar we nog 4uur in een trotro hebben gezeten naar een dorp vol met gehandicapten mensen. Het is een community vrij afgelegen waar mensen wonen die allemaal een groep gehandicapten onder hun hoede hebben. Heel mooi was dat om te zien, vooral omdat gehandicapten kinderen en volwassenen eigenlijk in Ghana verbannen of vermoord worden en hier hebben ze een goed leven en worden ze geaccepteerd als wie ze zijn! We hebben met die kinderen gegeten en ze namen ons mee naar alle plekken van het terrein! Wat een ervaring was dat ook weer; prachtig. Maar dan... Na het eten gingen we nog een spelletje kaarten en toen.. Stroom uit! Ag daar zijn we aan gewend maar dan, aangekomen in het huisje begon het ook nog heel hard te regenen en stormen.. En dan; Anne ging het bed controleren; daar kwam een tor uitlopen, oke een tor, daar kunnen we mee leven maar Anne dacht toch nog heel stoer de rest van het bed te controleren.. Nou daar kwam het; 2 mieren nesten onder het matras.. En dat terwijl we geen kant op konden, het onwijs hard onweerde en regende, de stroom uit was dus het enige licht de sexy hoofdlamp van Anne was en de beesten die door de hele kamer liepen.. Daar zaten we dan; op onze tuinstoelen in die kamer met de voeten omhoog en te bedenken hoe we deze nacht door moesten komen.. Wat wilde ik graag naar huis, naar de luxe; maar zoals ze hier altijd zeggen; that's Ghana for you! Dus alle moed verzameld om met de hoofdlamp door het bos in de regen en onweer naar de Security man te lopen en te vragen wat we konden doen. Deze situatie is vast moeilijk voor te stellen voor de mensen in Nederland.. Maar geloof ons; je voelt je heel ellendig! We moesten de Security man wakker maken en die liep met ons mee om te kijken wat hij voor ons kon doen; aangezien iedereen al sliep! Hij controleerde het bed en als klap oude vuurpijl.. Kwam er nog een enorme vieze spin onder het matras vandaan. Uiteindelijk heeft deze man dan toch een vrouw uit haar bed gehaald en kregen we een andere kamer, goh wat hebben wij lekker geslapen;not! De volgende dag zijn we richting tamale vertrokken om vanuit daar door te gaan naar het national park! Van dat dorp met het hand in hand project moesten we naar een dorpje vlakbij om daar een bus naar tamale te nemen. Nou dat was zo'n ouderwetse schoolbus.. Wat was dat ook weer voor iets, een bank in de bus was 1meter breed en daar zat ik samen met Anne op! Dan zat in het gangpad ook nog een stoel met een man en daarnaast nog een bank met 2 mensen. Wat een pretje was dat; Anne hing uit het raam, ik zat met mijn benen over de man naast me en er hing er 1 in mijn nek te hijgen. Knus was het, maar ook daar raak je aam gewend! Aangekomen in tamale zijn we naar de lodge gegaan. Omdat we de afgelopen dagen amper gegeten hadden was ook nu ons avondeten een stuk fruit! De volgende dag zijn we richting town gegaan en hebben we daar over de markt gelopen en daarna naar het art Center. Daar werden we herkend door iemand die ons bij kokrobite had gezien en hij heeft ons meegenomen naar souvenirs winkels in de buurt en naar het zwembad! Bij het zwembad hebben we wat gegeten en daarna weer naar de lodge. Anne voelde zich niet tof dus is gaan slapen en terwijl ik heerlijk van mijn mango's zat te genieten op het terras kwam er een man bij me zitten en die heeft 3uur lang tegen me aan gepraat! Ag en dat op vrijdagavond; ik vind het goed! De volgende dag gingen we voor een ticket voor de bus naar het mole national park, tickets waren uitverkocht wat er voor zorgde dat we tot 13:30 moesten wachten en moesten hopen dat er mensen niet op kwamen dagen die wel een ticket hadden! We hebben maar weer bij het art Center gezeten en gewacht! Daar heb ik met wat Afrikanen een Ghanees kaartspel gespeeld, Anne heeft maar weer wat souvenirs gekocht en ondertussen was er nog Eem Ghanees die maar in de weer was om een ticket voor ons te regelen! Maar helaas; bus vertrok zonder Anne en iris! Dan maar naar bolgatanga dachten we omdat iedereen zei dat dit de enige optie was om in mole te komen.. Maar dan; opeens ging er een trotro die kant op! Dus om 15:00 zaten we in de trotro en om 17:00 vertrokken we! Gelukkig heb ik er nooit problemen mee om te slapen in een bus of trotro dus ook nu heb ik heerlijk geslapen, hebben de kindjes me heel hard uitgelachen toen ze me van buiten af zagen slapen en toen ik wakker werd, was ik helemaal rood en bruin van al het stof! En ik kreeg het ook echt niet schoon! Zelfs mijn haar was rood! Echt alles! Mijn tas begon ook blauw maar eindigde rood.. Fraai dit! Op donkere mensen zie je dat stof niet maar op blanke wel.. Schaam schaam! Maar ook dat hoort erbij! Gelukkig, echt pure toeval; stond die bus waar geen tickets meer voor waren in het dorp waar onze trotro stopte en konden we erbij! Scheelde weer een extra overmachtig!

Vandaag zijn we dus vroeg opgestaan want om 07:00 was de walk safari! Samen met een ranger en zijn geweer gingen we de bossen in, op weg naar de olifanten! Onderweg natuurlijk herten tegengekomen en genoeg zwijnen, maar daar kwamen we niet voor! En uiteindelijk.. Olifanten! 3 stuks zaten vlakbij een meer en daarna in het meer! Wat een grote beesten zijn dat! Echt niet te omschrijven, die in de dierentuinen zijn er niets bij! (Op dit moment wordt hier de keuken van het restaurant geplunderd door een stel apen! Hahaha! ) we waren bij de olifanten.. Nou echt heel groot en we konden heel dichtbij komen; super gaaf! Hierna hebben er ontbeten, ook dis is weer gek want we hebben in geen paar dagen normaal voedsel gehad, alleen maar fruit en droog brood! En daarna zijn we bij het zwembad gaan liggen en wachten we tot het 15:00 is en we de jeep safari gaan doen!

We blijven nog 1 nachtje hier en dan gaan we weer verder, we willen dan naar een plaats waar je nijlpaarden hebt en vanuit daar naar een krokodillen park!

Zoals jullie lezen, geniet ik en ook Anne nog steeds volop! De tijd vliegt en gaat echt te hard! Over precies 2 weken heb ik mijn eerste bord normaal eten (bloemkool met aardappels..) al weer op! Dus dit worden nog 2 weken volop genieten van alles voordat we weer terug gaan naar dr Nederlandse reality! Dan begint het school en werk leven weer! En het leven van haasten haasten haasten! Maar dan kunnen wij wel zeggen dat we 4 maanden een super ervaring hebben mogen beleven en dat we het voor geen goud hadden willen missen!

Tot over 2 weken en ik zal wat zon meenemen maar Nederland!

Dikke kus vanuit Ghana!

Sorry voor eventuele spel en schrijffouten! Zo'n verhaal typen op je telefoon is niet echt makkelijk!

De laatste update; er springt net een aap over mij heen die bij wat klanten op tafel was gesprongen en eten had gestolen! Jeeeeeeetje wat zijn die beesten van dichtbij groot!