Lieve mensen in dat koude Nederland!

Hier weer een verhaal; de foto’s volgen nog! Er zit namelijk iemand met smart te wachten op mijn laptop, zodat hij stoer kan doen bij zijn vriendjes!

Dag 39 31-03-2013

Alweer Donderdag, vandaag zouden we naar Accra gaan. Anne voelde zich al een aantal weken niet echt heel lekker en wilde nu wel eens weten wat er aan de hand was. Omdat kleine ziekenhuizen het eigenlijk altijd direct op malaria gooien, wilde we een groter ziekenhuis opzoeken; en het ziekenhuis in Accra waar ik toen ook was geweest, dat beviel wel goed. Dus we gaan maar weer naar het ziekenhuis! Daar komen we gelukkig nooit… (oke normaal altijd voor mij..). Omdat we dit weekend sowieso al naar Accra zouden gaan, dachten we; plakken we donderdag er maar aan. Dus op naar Accra. Anne moest daar een gehele check ondergaan, omdat ze bang waren dat ze door de malaria tabletten kwam moesten ze kijken of er geen organen waren aangetast. Nou nu zat ik daar dus in de wachtkamer.. De mensen herkenden ons nog in het ziekenhuis, ik weet nou niet of dat goed of slecht is.. Gelukkig waren alle labwaardes goed en waren we dus allebei gerustgesteld. Waarschijnlijk komt het gewoon door het weer/eten/leefgewoonte. We hadden ondertussen een hotel gereserveerd in Osu, een wijk in Accra. Dat was ons de vorige keer goed bevallen, dus dat vonden we voor nu ook wel goed. We namen een taxi naar de wijk, maar voordat we dat gingen doen; eerst nog even de Accra Mall in, daar komen we gelukkig nooit.. Er was uitverkoop, dus we konden onze lol op! Daarna dan toch maar in de taxi naar Osu. We worden nog steeds afgezet, tenminste ze proberen het! Maar op een gegeven moment weet je ongeveer wat een normale prijs is voor een taxiritje en dan kunnen ze op een gegeven moment niets anders dan toegeven. Aangekomen in het hotel, viel het direct al een beetje tegen; de wifi deed het niet. Ja grote ramp! Maar oke daar valt mee te leven.. Toen ging Anne als eerste douche, tenminste dat dacht ik. Totdat ik op een gegeven moment 1 of andere gek aan de deur van de douche hoorde trekken.. was het Anne. De koud water kraan deed het niet en ze kreeg nu de douche deur niet meer open! Hahahahaha. Na een aantal keer van beide kanten aan die deur te hebben getrokken ging hij dan toch open. We hadden de klusjesman geroepen en hij had de kraan gemaakt, tenminste dat dachten we.. Ook stonk het enorm op de die kamer; bah! Wat een tegenvaller zo. Na het douche zijn we in de wijk wat gaan eten, gewoon bij een simpel restaurant; maar ze hadden er salades en daar gingen we voor! Ja ik niet hoor, want ik eet al 4 weken lang salade.. maar Anne had erg veel trek in salade en ik had een bord patat met kip; een romantisch diner voor 2. Daarna zijn we nog even bij de beste ijssalon van Accra, met echt Italiaans ijs een ijsje gaan eten; heerlijk! Toen hebben we lekker ons hotel opgezocht en genoten van dat grote kingsize bed!

Dag 40 22-03-2013

Vandaag zou Sandra naar Accra komen, omdat zij haar visum moest verlengen en wij als het goed is die van ons op kunnen halen. Sandra zou rond 11:00 in Accra zijn, dus dat betekende dat wij rustig aan konden doen, even ontbijten en ook nog even de wijk in; want daar hebben ze hele leuke winkeltjes, onee kraampjes. Eerst maar eens ontbijten en wat hadden wij zin in de pannenkoeken die we de vorige keer ook hadden! Maar helaas.. toen wij onze bestelling deden zeiden ze dat ze niets daarvan hadden. Dus geen; pannenkoeken, cornflakes, etc.. Ja halloooo daar betalen we niet voor. Dan maar een Englisch breakfast, ook niet erg; maar niet wat ik wilde! Dat kan ik in het paleis ook wel maken.. Oja en wat ook nog was, toen we ‘smorgens de douche in kwamen hadden we daar ons privé zwembad. De klusjesman had de kraan gemaakt; maar zo dat hij niet meer uitkon en bleef druppen, en dat de hele nacht.. Dit waren wel erg veel dingen die niet klopte, ik weet het is Afrika maar toch.. de vorige keer was het hotel zo goed; daarom kwamen we terug. Omdat je evengoed behoorlijk wat geld betaald voor zo’n nacht wilde we er toch wat van zeggen. Dus we hadden toen we moesten betalen er wat van gezegd.. Bleek dat die kamer al afgekeurd was dus we daar niet eens in mochten.. en dat alles van het ontbijt er wel was..Dit is al helemaal niet netjes natuurlijk. Die vrouw van de receptie ging direct verhaal halen bij de keuken. Blijkt dus,dat als er bepaalde etenswaren op zijn in de keuken hun een geld potje hebben en dat ze dan de benodigdheden kunnen halen, maar als ze zeggen dat het op is, kunnen ze dat geld in hun eigen zak steken. De receptioniste was er heel boos over en heeft vervolgens zelf in de keuken pannenkoeken en cornflakes gemaakt voor ons; zo zijn die Ghanezen dan ook wel weer. Daarna zijn we Osu ingegaan om even op souvenirsjacht te gaan. Want het is een wijkje met echte Afrikaanse spullen.. Dus ik had een tas gekocht en een nieuwe zonnebril. Ze vragen dan 15cedi voor een zonnebril (ongeveer 6 euro) geen geld, maar toch ben je zo bezig met afdingen dat je hem vervolgens voor 7cedi hebt (2,80 euro) waar hebben we het over? Daarna zijn we richting de ambassade gegaan, Sandra was hier ondertussen al. Wat denk je? Ons visum nog niet klaar.. dat is flink balen! Want hier zijn zonder dat je je paspoort zelf hebt is heel vervelend, het voelt in ieder geval heel vervelend! En het hele doel van dit weekendje Accra was dat visum. Dat wordt dus nog een weekendje Accra, naja opzich is dat ook geen ramp, maar toch! Gelukkig was het aanvragen van Sandra haar visum wel gelukt en kan ze die eind April ophalen. De vrijdagmiddag, wat zullen we daar eens mee doen? Natuurlijk naar het strand! We hebben heerlijk de hele vrijdagmiddag bij het strand gelegen,wat moet je anders als je dan toch in Ghana zit en het nog steeds erg warm is. Rond 16:30 gingen we weer richting Osu want ze hadden een tasje gemaakt; speciaal voor Anne en deze konden we ophalen. Dus weer in de taxi opweg naar Osu. Je weet ondertussen hoeveel je voor een bepaalde afstand moet betalen en je wordt als blanke nog steeds echt afgezet. Ook nu wilde deze taxi veel meer geld dan het waard was, prima dan ga ik wel lopen en dan komt ie toch naast je rijden en stapt ie; stap maar in. Ja voor hoeveel? En dan doet ie heel vreemd.. Ja daar hou ik niet van; wil precies weten wat me te wachten staat. Dat kon deze taxi chauffeur niet zo waarderen; prima maar toch bracht ie ons. In Osu bleken ze nog bezig te zijn met het tasje.. We hebben daar dus eerst nog maar een rondje gelopen en werden daarbij achtervolgd door een Rastaman. Hij wilde ons zijn winkel laten zien en volgde ons overal waar we gingen. Hij was zo stoned als een garnaal en daardoor kon je hem alles wijs maken. Zo zeiden we dat ‘oprotten’ ‘hello’ betekend in het Nederlands. Dus nou als hij een Nederlandse ging groeten zei hij oprotten. Geniaal, en zo deden we dat ook met ‘i have to shit’. Wat hebben wij gelachen zeg. Na een rondje te hebben gelopen en 30minuten te hebben gewacht was het tasje nog niet klaar. Naja dan niet hoor! We gingen in een taxi naar de Accra mall want daar zou Jappe ons op komen halen, want we zouden in Tema slapen omdat dat makkelijk is om vanuit daar naar Shaii Hills te komen morgen. We troffen echt een hele vriendelijke taxichauffeur. Hij had geen radio in zijn taxi want die was gejat, dus wij even wat muziek opgezet op de telefoon, wilde hij Celine Dion horen; prima wordt geregeld! En meezingen dat hij deed; geweldig! Ook vond hij dat Sandra op Celine Dion leek. Echt een toffe taxi reis. Aangekomen bij de Accra Mall hebben we daar nog maar weer eens geshopt, want die Mr. Price is toch wel een leuke winkel! Toen op naar Tema en daar heerlijk frikadellen gegeten ( zo slecht hebben we het dus niet.. naja alleen in het weekend niet) en daarna nog even naar Hans.

Dag 41 23-03-2013

Vandaag zouden we naar Shaii Hills gaan. Dat is een soort van national park vlakbij Tema. Omdat de kans het grootst was dat je beesten zou zien ‘smorgens vroeg, gingen we al om 05:30 met de taxi naar het trotro station. Natuurlijk werden we weer afgezet qua prijs en hebben we er nog een heel gevecht om gehad. Op het trotro station liepen de geiten zelfs op de trotro en was het een hele drukke bedoening zo ‘smorgens vroeg om 06:00. We waren echt weer een bezienswaardigheid! In de trotro paste eigenlijk nog maar 2 mensen bij, maar we waren met z’n 3^e. Wat betekende dat ik heel knus tegen Sandra aan mocht zitten; want die vrouw aan de andere kant ging echt niet een klein stukje opschuiven. Zo zijn die vrouwen hier dan ook wel weer. Na een reis van ongeveer 40minuten zagen we dan apen op de weglopen; ja hier moet het vast zijn! Er liepen echt zo’n 10 apen op de snelweg. Je kon bij het park kiezen uit verschillende routes. Wij wilde de route dat we het meeste zou zien. Daarvoor had je een auto nodig, dus ging de ranger een auto regelen, naja een taxi! Op weg met de taxi naar de route kwamen we een man tegen met een dood beest in zijn hand, natuurlijk wilde de ranger terug om te kijken wat voor beest het was. Was het dus een dode havik of iets van dat, hup beest mee in de auto, lekker stinken zo in de brandende zon in zo’n auto. Gelukkig zijn we ondertussen al wat gewend. Aangekomen in dat park zagen we allemaal antilope, heel mooi om te zien. Alleen .. midden tussen die beesten, stopte de taxi ermee.. hebben wij weer. Midden in de rimboe staan wij stil met een taxi, slecht bereik en natuurlijk maar 1 fles water voor z’n 3^e, oja vergeet niet dat het ook zo’n 40 graden was. Hebben wij weer. Na eerst maar daar wat rond gekeken te hebben wilde we toch wel weer verder met onze route, naja dan maar te voet. Lopen is niet 1 van mijn favoriete bezigheden, maar je raakt er hier aan gewend. We liepen naar een grot, daar kon je in en kon je zo via de binnenkant van de grot naar boven. Wel een hele mooie ervaring was dat. Me gevaar voor eigen leven, want het zijn maar rare stenen en gaten. Hoe dat eruit ziet, daar binnen in zo’n grot, is echt niet te omschrijven; dat is heel mooi. Daarna weer terug gelopen naar de auto, nog steeds was de taxi niet gemaakt. En stond de taxi chauffeur nog steeds te klote met dat ding, terwijl er echt helemaal geen leven meer inzat. Dan ook maar lopen naar die andere rots. Vanaf daar kon je over heel de vlakte heen kijken, ook weer heel mooi en niet te omschrijven hoe dat eruit ziet. Echt een top of the World effect; genieten! *(ondertussen dat ik hier zit mijn blog te schrijven, zit er hier een kerel naast me een kralenketting te maken en wat is hij trots op zijn werk; hallo stoere Ghanese man.) Ook deze rots beklimmen was echt alweer een ervaring, want het is allemaal op eigen risico en als je valt, dan val je ook goed. Ondertussen had de ranger een andere taxi gebeld, hehe dat zou ook eens tijd worden. Wij waren ondertussen al oververhit en ook zouden we een moord doen voor water! Deze taxi driver bracht ons naar de andere taxi, hallooo breng ons gewoon naar de weg? Daar hebben we dus maar weer 30minuten staan wachten en hun maar klote aan die auto. Uiteindelijk dan met een nieuwe accu dat ding aan de gang gekregen. Terug gekomen bij de receptie, wilde de taxi driver ook nog het volle tarief hebben. Nou mooi niet dus, we vinden je dan misschien wel zielig omdat je 2,5uur lang in die brandende zon aan de auto heb lopen sleutelen, maar zeker niet dat je betaald krijgt want we moesten wel lopen.. Nou hij ging dan wel akkoord met het geld dat wij hem gaven. Daarna hadden we nog het briljante plan om de apen wat bananen te voeren, nou het is dan toch anders dan de apenheul.. want deze apen die achtervolgen je echt.. ik vond het niet een heel fijn idee, dat als ik een banaan uit mijn tas pakte en ik die gaf, hij vervolgens alweer op me tas af kwam lopen. Maar altijd leuk voor de foto. Hierna weer terug naar Tema, want we hadden savonds een BBQ bij Jappe thuis, voor Wendy haar verjaardag. Het was alweer heel druk op de weg, het lijkt hier wel 24uur per dag, 7 dagen per week ongelofelijk druk te zijn op de weg, echt niet normaal! Dus natuurlijk weer lekker 1,5uur plakken in de trotro; heerlijk! ’s Middags hebben we met z’n alle de BBQ voorbereid, met z’n 10^e in de keuken; erg gezellig! Lekker Nederlands muziekje erbij, dat kan als je met allemaal Nederlanders bent en heerlijk genieten. Daarna lekker gegeten en gezellig gezeten, wat heb ik gelachen! Er waren leuke foto’s gemaakt van de avond, alleen was Anne zo slim om die te wissen.. misschien is dat nog wel beter?!

Dag 42 24-03-2013

Alweer zondag, ons weekendje weg vloog echt om! Wat erg. Omdat we allemaal erg moe waren van het feestje, hebben we lekker rustig aan gedaan. Wat buiten gezeten, je kan hier gewoon vanaf 08:00 smorgens buiten zitten in je Afrikaanse doek; wat genieten is dat. Een echt vakantie gevoel had ik vandaag. Gewoon buiten zitten met z’n alle en voor de rest niets doen, naja misschien een zwembad erbij had het helemaal afgemaakt! Rond een uur of 15:00 heeft Jappe ons naar de shoprite gebracht, hebben we daar nog wat inkopen gedaan en zijn daarna weer naar huis gegaan. Wat een heerlijk relax weekend was dit weer! En dan te bedenken dat morgen het weer een gewone stagedag is.. Zondag avond heb ik heerlijk buiten gezeten en wat geklets met mijn familie. Want die hadden me allemaal zo gemist! De kinderen komen echt nog steeds op me af rennen als ik terug kom na een weekendje weg; heerlijk gevoel is dat!

Dag 43 25-03-2013

Deze week zou ik op de ward werken. Bij aankomst op de ward was het al heel rustig, er zaten daar 3 zusters en ze zaten allemaal met hun telefoon in hun hand. Omdat het bijna Pasen is, gaan veel Ghanezen reizen naar familie verderop in het land, wat betekend dat het rustiger is op de afdeling. Vandaag bestond mijn dag vooral uit observeren en kijken wat de dagindeling is op zo’n afdeling. Ook heb ik een aantal keer geassisteerd als er bij een kindje een infuus geprikt moest worden. Het kind wordt dan echt met 5 mensen stevig vastgehouden en nog prikken ze een aantal keer mis, heel zielig om te zien. Ook verbaas ik me er nog steeds over dat er mensen zijn die geen geld hebben en daarom niet behandeld kunnen worden, terwijl je ziet dat ze heel ziek zijn! Het liefst zou je ze dan wat toestoppen en naar een goed ziekenhuis in Accra sturen; maar ook daarvan weet ik dat dat niet kan! Het is echt een omschakeling dat je in een ziekenhuis in Nederland echt de hele dag aan het rennen bent en hier zou je willen dat je af en toe eens mocht rennen! Als ik straks nog maar wel hard kan werken dan in Nederland… Na het werk ben ik naar huis gegaan en heb ik daar wat geholpen in en rond het huis en de winkel..

Dag 44 26-03-2013

2^de dag op de Ward. Vandaag was er een heel ander team dan de voorgaande dag. Dit team was niet echt leuk voor me. Ze waren me de gehele dag een beetje belachelijk aan het maken en werd volledig buitengesloten. Ja maar ho eens even; ik ben hier stagiair en heb respect voor jullie als verpleegkundige, maar dat mogen jullie dan ook voor mij hebben. 1 verpleegkundige was vooral heel erg.. nadat ik een aantal keer had aangegeven dat ik het vervelend vind dat ze zo tegen me doen, was ik er op een gegeven moment klaar mee. Want vooral die ene vrouw, bleef maar doorgaan. Na de laatste keer te hebben aangegeven dat ze me kwetsen met hoe ze doen, en ze nog steeds doorging; heb ik mijn tas gepakt en ben ik weggelopen. Normaal helemaal tegen mijn principes in, want ik geef niet graag toe.. maar dit was de druppel. Ik ga me niet belachelijk laten maken door andere mensen en vooral niet als ik al een aantal keer mijn grens aangegeven heb. Ik ben toen naar Anne gegaan op het lab. Daar hebben we heel gezellig met de collega’s gekletst. De medewerkers van het lab betrekken ons helemaal bij het team en dus ook helemaal bij alle gesprekken. Zo hadden we vandaag een gesprek over het sex leven van Ghanezen. Je kan het maar weten! Na mijn stage ging ik naar huis, Anne ging even met mij mee. We zijn toen even voor school bezig gegaan, dat moet ook gebeuren natuurlijk! Ook is mijn familie helemaal gek op Anne, dus is ze altijd welkom. Nadat ik Anne weer naar de taxi gebracht heb, heb ik nog een tijdje in de winkel gezeten en daarna ging ik samen met een neef van de familie voetbal kijken hier in de straat. Voetbal kijken in een klein warm hokje, met allemaal Ghanezen mannen en daar zit je dan tussen als enige blanke en ook nog eens als enige vrouw! Ik voelde me alweer een echte bezienswaardigheid. Gelukkig was het wel erg gezellig!

Dag 45 27-03-2013

Na mijn aanvaring met de vrouw van gister, was ik bang dat ze er vandaag weer zou zijn en weer hetzelfde ging doen als gister. Gelukkig was ze er niet en was het mijn collega’s ook opgevallen dat ze niet normaal tegen mij deed en hadden hun er wat van gezegd, in de hoop dat het dan de volgende keer niet zou gebeuren. Vandaag was het al iets drukker op de ward en lagen er wel een aantal mensen die heel ziek waren. Zo was er bijvoorbeeld een man die een hypertensie had en daarbij aan het hallucineren was. Hij zag van alles en ging daar helemaal mee aan de haal, intressant om te zien hoe hun dan omgaan met zo’n patiënt. Vandaag hadden we ook afgesproken met Esther, ik heb een keer een interview met haar gedaan voor haar onderzoek en we moesten nu het vervolg interview doen. Esther zou dus naar Kasoa komen, omdat wij het wel weer tijd vonden voor een zwembad na het werk hadden we sowieso onze zwemspullen al meegenomen en gelukkig wilde Esther daar ook wel afspreken, dat kwam goed uit! Ik heb met Esther dat interview gedaan en vervolgens hebben we genoten van een heerlijke duik; wat een slecht leven hebben we zo ook, als we stage en leuke dingen doen kunnen combineren! Het enige punt was dat het op een gegeven moment begon te regenen.. dat is nou weer jammer! Maar evengoed hebben we nog wat zonnestraaltjes mee kunnen pakken. Hierna weer terug naar huis, er moesten mannen van mijn familie voetballen dus ging ik mee om daar te kijken. En alweer zat ik natuurlijk als enige meid en ook nog eens een blanke langs de zijlijn hun aan te moedigen.. maar wat heb ik weer gelachen! ’s Avonds hebben we nog even buiten gezeten en toen ik naar bed wilde werd ik weer verrast door gezelschap in mijn douche! Altijd leuk; een levende kakkerlak! Snel mijn neef bellen en vragen of hij hem komt weghalen; mijn hart alweer in mijn keel; als hij zich maar niet gaat verplaatsen in de tijd dat ik de deur open doe voor mijn neef.. SHIT! Ik hou niet van beesten.. ANIMALS zoals ik ze hier noem. Dat vind mijn familie dan erg grappig; want als ik aan kom rennen met; there’s an animal in my room; dan denken hun dat er een olifant ofzo zit. Hun kunnen altijd smakelijk lachen om mijn paniek om die beesten maar ik vind die beesten echt niet leuk!

Dag 46 28-03-2013

Vandaag was weer zo’n wasdag! Ik had al 2 weken niets meer gewassen en het was echt wel weer nodig! Ook kon mijn kamer wel een schoonmaakbeurt gebruiken! Het zijn niet mijn favorieten klusjes, maar ze moeten gedaan worden. Ik had gezegd dat ik vandaag alles zelf ging doen, wassen en opruimen; nou mooi niet dus! Toen ik heel stoer was begonnen met het wassen van mijn kleding, kwam Aunty Cha inspecteren hoe het ging. Ze vond niet dat het schoon genoeg was dus stuurde direct de hulptroepen op me af… SchaamSchaam.. alles wat ik wilde wassen, pakte hun uit mijn handen en begonnen ze te boenen. Nou dan doe ik wel alleen me ondergoed, zo leer ik het nooit! Gelukkig mocht ik dan wel alleen mijn kamer opruimen, want dat was zo’n bende, daar wilde ze niet mee helpen! Haha. Rond 15:00 ben ik met Anne naar Shoprite geweest en daarna naar Kokrobite. Kokrobite is een strand vlak bij Kasoa. Een erg gezellig strand want daar zijn een heleboel rastamannen en sowieso blanke mensen. Omdat het weer iets slechter was geworden (lees: nog steeds 35graden alleen geen felle zon, maar bewolking) hebben we heerlijk op het strand gezeten. Er ging ook een Duitse vrouw met een Ghaneze man trouwen dus hebben we ook kunnen genieten van hun trouwfoto’s op het strand! Daarbij kwam ook dat er op een gegeven moment een echt Afrikaans bandje voor hun een liedje ging spelen, heel leuk om te zien! Daarna wilde we wel wat gaan eten daar bij het strand, omdat die bruiloft nog steeds bezig was en dat opzicht ook alweer een ervaring was om daar naar te kijken zijn we daar aan de bar gaan zitten en hebben we daar wat eten besteld! Er was een speciaal trouw menu gemaakt, dus daar konden we uitkiezen; nou maar hopen dat het lekker is! Aan de bar zaten allemaal rastamannen die net een jointje hadden gerookt! Ze willen allemaal met je praten en zijn allemaal zo gek als een deur, maar wel op de leuke manier. Zo heb ik heel erg gelachen toen er op een gegeven moment 1tje vroeg; how are you? Toen ik zei dat het goed ging en hem vroeg hoe het met hem ging, kreeg ik het antwoord;i’m so cool as a coca cola! Wat heb ik gelachen, want hij zei het zo serieus! Ook was er de hele tijd 1tje een bruidsliedje aan het zingen en dat in het oor van Anne; wat een ervaringen! Daarna hebben we lekker gegeten en het was echt lekker. Ik had kip in spinazie met rijst. Thuis zou ik het echt niet willen maar hier smaakte het me maar al te goed! Hierna moesten we weer naar huis. De energie was natuurlijk weer eens uit en we hadden allebei geen zaklamp mee. Maar we moesten vanaf het strand naar het dorpje lopen om daar een taxi te pakken. Nou serieus; een zwarte zie je echt niet in het donker. Op een gegeven moment liepen we door een smal straatje en schrokken we allebei van een man die opeens naast ons stond. Hij stond daar al de hele tijd maar wij zagen hem gewoon echt niet, ja pas toen we hem bijna omver liepen. Gelukkig zijn we allebei niet erg bang aangelegd (naja of we doen gewoon heel stoer), maar dit was wel even een bang moment; niet omdat je bang bent dat ze je wat doen maar gewoon omdat je ze echt niet ziet en je toch als blanke erg kwetsbaar bent. We stonden bij de weg in het dorp en vanaf daar heb je een taxi nodig om bij de hoofdweg te komen. De taxi drivers vragen dan echt heel veel geld want ze weten dat je toch wel naar die hoofdweg moet komen. Gelukkig troffen we op een gegeven moment een taxi driver die wel eerlijk was en gewoon vroeg waar hij recht op had; zulke mensen daar hou ik van! Hij bracht ons naar de hoofdweg en daar hebben we een trotro naar Kasoa genomen! Vanuit Kasoa moest ik nog in de taxi naar Ofankur! Natuurlijk was het donker, was mijn telefoon leeg en zat ik ook nog eens met 4 mannen in die taxi! My Lucky day. Niet teveel over nadenken en hopen dat je in Ofankur uit komt. Daar zat mijn familie alweer op me te wachten. Snel even douche en te bed, want morgen moet ik naar de kerk; goedevrijdag!

Dag 47 29-03-2013

Goede vrijdag! De mensen hier in Ghana doen nog meer aan Pasen dan aan kerst. Zo is heel de familie bij elkaar en gaan ze vrijdag, zaterdag en zondag naar de kerk. Omdat ik gister avond zo moe was, was ik vergeten mijn wekker te zetten. Omdat Aunty Cha dacht dat ik moe was en daarom nog niet wakker was om 08:30, heeft ze me laten liggen en niet gewekt voor de kerk. Op zich vind ik het niet heel erg, want 3uur lang in een te warme Afrikaanse jurk in de kerk zitten terwijl ik in die tijd ook gewoon leuke dingen kan doen, is niet echt mijn hobby! Ik doe het omdat mijn familie het graag wilt, maar anders zou ik het niet doen! Deze ochtend was iedereen dus naar de kerk en kreeg ik de opdracht op om de winkel te letten. Prima dat doe ik wel hoor. Beetje zitten, laptoppen en op de winkel letten en af en toe eens wat verkopen; prima ochtend planning! Alleen is het zo hier bij mij thuis, dat zodra ik dingen meeneem mijn kamer uit; zoals eten of mijn laptop, mijn broertjes, zusjes, neefjes, nichtjes in de rij staan om ook wat gebruik te maken van alles. Zo wilde nu mijn neefje graag even op mijn laptop, youtube filmpjes kijken; nou prima dan! Ondertussen kwam mijn oom met een geit aanlopen, aan een touwtje… Onee. Iris heeft namelijk een keer met haar grote mond gezegd dat ze een kip en misschien ook wel een geit wil slachten.. nou daar kwam ie. Een geit aan een touwtje, speciaal voor iris. Ook kreeg ik er 2 messen bij en 1 hulpje om zijn poten vast te houden. Jaaaaaa nou echt niet dus.. dat kon ik echt niet. Ik heb toen eerst een rondje met die geit aan het touwtje gelopen en toen hem toch maar weer teruggegeven. Ik kijk wel toe en maak wel een filmpje.. zelfs dat filmpje maken koste me moeite. Het geluid dat zo’n geit maakt als ze zijn keel doorsnijden, verschrikkelijk! Daarna ging de geit op het vuur en wordt het daarna gevild; maar eten morgen dat vlees; dat wil ik wel! Ondertussen was Anne naar mij toe gekomen omdat we vanmiddag met kinderen van de familie naar het strand zouden gaan! BieBie had ook nog wat eten voor me gehaald (naja eten; zo’n bol gestampte rijst met een kikkerdril prutje; opzich wel lekker als je er niet teveel over nadenkt wat er allemaal tussen de tanden doorglibbert) en daarna zijn we dan met z’n alle naar het strand vertrokken. Met z’n 7^e in een taxi + de taxi chauffeur; het kan allemaal alleen maar in Ghana! Gelukkig wilde de taxi chauffeur ons wel naar het strand brengen en hoefde we niet allemaal verschillende trotro’s en taxi’s te pakken. Toen we naar het strand liepen ging vooral voor mijn jongste ‘zusje’ Riches echt een wereld open. Haar hand ging weer voor haar mond en ze was helemaal in shock. Dit was de eerste keer dat ze naar het strand ging. Heerlijk gevoel geeft je dat als je ziet dat die kinderen zo genieten. Zo wilde ze ook eerst niet in het water, maar 1 voor 1 aan je hand en heel veel geduld durven ze dan op een gegeven moment toch hun voeten in het water te doen. Anne en ik gingen afwisselend aan de waterkant staan om ze allemaal vast te houden, veel geduld was er voor nodig en een lekker dagje strand liggen werd het niet maar dit was zo genieten! Want aan het einde van de dag lagen ze allemaal in de zee, dan wel echt op het zandvlak, maar ze waren niet meer bang voor de zee! Ook had ik ze geld gegeven om zelf wat eten en drinken te kopen die middag, want alles wat wij eten vinden hun niet lekker en andersom, en dan konden ze hun eigen gang gaan! Goh wat hebben die kinderen genoten en wij van hun! Daarna weer terug in de taxi naar huis. Nou dat was toch ook weer een avontuur. Want ik had een taxi gevonden en duidelijk gezegd waar we heen moesten. Toen de taxi driver zag hoe druk het was op de weg, krabbelde hij terug; nou mooi niet; je gaat ons nou maar brengen ook! Mijn neef uit de familie ging met de man in discussie en gaf aan dat het een redelijke prijs was, want de taxi driver wilde uiteraard meer geld omdat we blank waren. Toen de taxi driver ook nog tegen mijn neef zij; dat je juist van blanke geld af moet troggelen en hij daarbij moest helpen, werd mijn neef een beetje pist; want wij zijn zijn vrienden en van ons gaat hij geen geld aftroggelen! De taxi driver bleef wat geïrriteerd en het verkeer zat ook echt niet mee. Toen begon hij steeds harder te schreeuwen en met zijn armen op het stuur te slaan. Omdat hier de mensen uit mijn familie toch wel een beetje ‘bemoeierig’ zijn met alles en iedereen; had mijn neef gezegd; doe je voorzichtig! Je hebt wel 7 mensen in je auto, dat is gevaarlijk wat je doet! Dat kon de taxi driver niet waarderen en ze bleven discussiëren tot we thuis afgezet waren. Toen was het nog niet klaar; want nadat hij zijn geld had ging hij nog met mijn neef door discussiëren. Toen mijn neef zij; misschien had je moeten studeren in plaats van taxi driver moeten worden, werd de taxi driver pist en begon vanuit zijn auto mijn neef te duwen, waarnaar mijn neef ook begon te duwen. Ze maakte allemaal een hoop geluid en binnen 1 minuut stonden er zo’n 30 mensen om die auto heen. Anne hield zich ondertussen bezig om de rest van de familie een beetje tegen te houden en ik probeerde die neef mee te nemen, want die had ondertussen al een steen van de grond gepakt om richting de taxi driver te gooien. Wat een gevecht allemaal! Het was heel mooi om te zien dat de vrouwen in zo’n gevecht het hoogste woord hebben, want op een gegeven moment wilde een andere neef zich ermee bemoeien en werd ook heel pist maar hij kreeg van een tante toch een zet dat hij er zowat van omviel! (ondertussen staat er nu een of andere gek in een gewaat de hele tijd; madame te roepen, naast me!). Hoe erg eigenlijk de hierarchie in Ghana is, de vrouwen die vechten hier en hebben het hoogste woord in de discusssie. Geniaal om te zien. Uiteindelijk ging de taxi driver weg en waren zijn laatste woorden; ik kom terug met vrienden om te vechten! Nou prima; kom maar op dan. Ondertussen kreeg de neef allemaal boze tantes op zich af waarom hij maar bleef discussiëren. Jammer dat dit toch moet gebeuren na zo’n gezellige dag! Gelukkig kon aan het eind van de avond iedereen er wel om lachen. Anne sliep bij mij vannacht, aangezien hier altijd mensen zijn en ze anders alleen zit de hele avond. ’s Avonds gingen we nog even met de neef, BieBie en Anne naar een kerkdienst. Het was een openlucht kerkdienst en de muziek die ze er draaide was wel erg gezellig. Dus hebben we op een afstandje heerlijk staan te zwingen op de muziek! Dat kan hier allemaal gewoon! Daarna gezellig buiten gezeten en toen te bed. Het werd weer lekker plakken want de energie was off en we lagen ook nog eens met z’n 2^e in dat bed onder die claustrofobische klamboe! Welkom in Ghana!

Dag 48 30-03-2013

Zaterdag, vandaag had ik dan toch Aunty Cha beloofd om naar de kerk te gaan. Ik had mijn wekker gezet om 08:00 en stond om 08:30 buiten! Maar nu waren er 2 fotograven die foto’s kwamen maken van mensen in nette Afrikaanse jurken voor op een postzegel. Aangezien de Ghanezen mensen echt gek zijn op foto’s van zichzelf is hier fotografie een gat in de markt! Natuurlijk wilde 2 kinderen dat wel en werden ze omgetoverd tot fotomodellen! Het werd later en later en omdat de energie nog steeds off was en ze daardoor de kleding niet konden strijken hadden ze maar besloten om niet naar de kerk te gaan vandaag! Vind Iris totaal niet erg, wat klinkt dat erg zeg.. maar ik zit liever gewoon bij mijn familie thuis dan in de kerk. Vandaag ga ik lekker thuis hangen en aan het eind van de middag richting Accra en dan gaan we gezellig vanavond met z’n 3^e op stap! En dan morgen naar het strand en dan weer terug naar huis want dan ga ik dan toch maar die geit eten die we vrijdag geslacht hebben! Wil wel eens proeven hoe dat arme beestje smaakt. En dan vanaf maandag begint het echte leven weer, gewoon weer druk met stage lopen en alle bijkomende zaken. Dan mogen de feestdagen wel weer over zijn! En dan volgend weekend gaan we ons laatste weekendje Accra! Want daarna gaat Pauline reizen met haar moeder en gaat Jappe voor 3 weken terug naar Nederland; dus we moeten een soort van afscheidsfeestje houden! Heb er nu alweer zin in om met z’n alle weg te gaan!

Zoals jullie lezen is het verhaal minder spannend dan voorgaande verhalen! Ik zie dat alleen maar als iets goeds! Eigenlijk worden veel dingen al normaal voor ons en vergeet je om dat op te schrijven! Natuurlijk eet ik nog steeds elke avond salade en valt nog steeds dagelijks de energie uit; maar dat blijft ook nog wel zo tot 8-06-2013! Ik voel me echt thuis hier en heb het onwijs naar mijn zin met mijn familie hier! Ze zijn super lief voor me en ik heb eigenlijk nog geen enkel moment het gevoel van heimwee gehad! Over 4 weken komen mijn ouders en zusje al deze kant op en ga ik hun 2 weken mijn leven hier laten zien! Dat is natuurlijk wel iets waar je naar uit kijkt, maar ook weet je dat als hun dan weer naar huis gaan, je nog maar 4 weken hebt voordat je zelf ook naar huis gaat.. SHIT dat klinkt kort! Kortom genieten van elk moment en alles wat er gaat gebeuren in deze weken!

Tot het volgende verhaal!

Liefst vanuit Ghana